Jestem pedagogiem specjalnym oraz wychowawcą w klasie integracyjnej - IV b. Klasa liczy 19 uczniów, w tym sześcioro uczniów niepełnosprawnych.

Uczniowie niepełnosprawni w mojej klasie to:

• jeden uczeń z poważnymi zaburzeniami emocjonalnymi (nauczanie indywidualne),
• dwoje uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim,
• jedno dziecko z dysfunkcją narządu ruchu,
• jedno z dzieci z niższym niż przeciętny poziomem rozwoju intelektualnego
• jedno dziecko niesłyszące (oaparatowana, obustronny niedosłuch stopnia znacznego - 110 dB)

Dziewczynka niesłysząca uczęszczająca do mojej klasy jest oaparatowana; korzysta z aparatów słuchowych od 3 roku życia. Jest pod stałą opieką logopedy, korzysta w szkole także z zajęć reedukacyjnych. Początkowo porozumiewała się z otoczeniem głównie za pomocą gestów, obecnie coraz częściej gesty zastępuje słowami. W komunikowaniu używa słów określających czynności, nazywa przedmioty z otoczenia. Czyta głośno i coraz wyraźniej. Nie myli się przy przepisywaniu. Prawidłowo układa podpisy pod obrazkami. Dodaje i odejmuje sposobem pisemnym. Zna tabliczkę mnożenia.

Dla mnie, jako pedagoga specjalnego, bardzo ważna była współpraca z nauczycielem przedmiotu. Przed rozpoczęciem roku szkolnego wiedziałam, kto będzie uczył w mojej klasie i nawiązałam kontakt z tymi nauczycielami, by zapoznać ich ze specyfiką pracy w mojej klasie. Nauczyciele przedmiotu przygotowali rozkłady materiału, na podstawie których mogłam opracować dla moich podopiecznych programy dydaktyczno - wychowawcze i terapeutyczne.

Muszę zaznaczyć, że znam dobrze uczniów mojej klasy, ponieważ uczę ich czwarty rok. Pisząc programy dla uczniów niepełnosprawnych, uwzględniłam przede wszystkim ich możliwości i uwarunkowania psychofizyczne.

Przygotowałam również Kartę Założeń Dydaktyczno - Wychowawczych, która określa poziom osiąganych kompetencji według modyfikowanych treści nauczania. Karta ta została eksperymentalnie wprowadzona w br. szkolnym przez pedagogów specjalnych drugiego etapu edukacyjnego sześcioletniej szkoły podstawowej.

Ocenianie w mojej klasie odbywa się zgodnie z rozporządzeniem. (Rozp. MEN z dnia 21 marca 2001r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych, par 10, ustęp 3).

Oznacza to, że ocenę kwalifikacyjną ustala nauczyciel przedmiotu po zasięgnięciu opinii pedagoga specjalnego.

Sprawdziany z poszczególnych przedmiotów konsultowane są z pedagogiem specjalnym odpowiednio wcześniej i jeżeli zachodzi potrzeba, pedagog specjalny przygotowuje modyfikacje sprawdzianu na miarę możliwości ucznia niepełnosprawnego z uwzględnieniem zakresu realizowanych przezeń treści.

Uważam, iż bardzo ważna jest umiejętność nawiązania współpracy z rodzicami. W moim przypadku współpraca ta układa się bardzo dobrze, ale musiałam dołożyć wielu starań, by w takim stopniu pozyskać sobie rodziców do współpracy.

Rodzice są zapraszani na wspólne imprezy klasowe, w których aktywnie uczestniczą. Ponadto z inicjatywy i wyłącznym wysiłkiem rodziców odnowiona została sala lekcyjna; rodzic nieodpłatnie udostępnił środek transportu na wywiezienie makulatury, rodzice służą pomocą podczas wycieczek i wyjść pozaszkolnych. Są bardzo otwarci na potrzeby klasy i szkoły.
Muszę jednak stwierdzić, że sytuacja taka nie zaistniała sama z siebie, ale poprzez cykliczne organizowanie spotkań z rodzicami, pedagogizację rodziców, zwłaszcza w zakresie funkcjonowania klas integracyjnych i przekazywanie rzetelnych informacji o dziecku.

Pedagodzy specjalni współpracują z osobami prowadzącymi zajęcia specjalistyczne na terenie naszej szkoły (reedukatorem, logopedą, psychologiem).